نکات کلیدی:
· متخصصان نفرولوژی باید بهطور روتین ریسکهای قلبی-عروقی، متابولیک و کلیوی را ارزیابی کنند.
· استفاده از درمانهای متوالی یا ترکیبی باید مورد توجه قرار گیرد.
· در مدیریت سندرم CKM، اصلاح سبک زندگی باید تشویق شود.
۲۲ سپتامبر ۲۰۲۲- انجمن نفرولوژی آمریکا (ASN) دستورالعمل جدیدی در مورد سلامت کلیه در رابطه با سندرم قلبی-کلی-متابولیک (CKM) منتشر کرد که بر نقش ویژه کلیهها در پارادایم درمانی این بیماری تأکید دارد.
نیشا بانسال و الکساندر چانگ، نویسندگان اصلی این دستورالعمل، اعلام کردند که این توصیهها بهگونهای تدوین شدهاند که به جای متناقض بودن، مکمل دستورالعملهای اخیر انجمن قلب آمریکا (AHA)، کالج کاردیولوژی آمریکا (ACC)، انجمن دیابت آمریکا (ADA) و ASN در مورد سندرم CKMباشند.
آنها گفتند: «ما احساس کردیم که مهم است چارچوب سندرم CKMرا بهطور خاص برای متخصصان نفرولوژی ترجمه کنیم و نقش محوری بیماری کلیوی را در طیف CKMبرجسته نماییم. بهویژه، میخواستیم به این موضوع بپردازیم که چگونه ارزیابی و درمان ریسک قلبی-عروقی ممکن است در افراد مبتلا به بیماری کلیوی که در معرض خطر بسیار بالایی هستند اما اغلب در کارآزماییهای بالینی کمتر حضور داشتهاند، نیاز به رویکرد متفاوتی داشته باشد.»
دستورالعمل ASN که در مجله انجمن نفرولوژی آمریکا منتشر شده، بر توصیههای اختصاصی مربوط به بیماریهای مزمن کلیوی (CKD) برای متخصصان نفرولوژی تأکید میکند. بر اساس این گزارش، متخصصان نفرولوژی در مراقبتهای روتین باید آزمایشهای eGFR، نسبت آلبومین به کراتینین ادرار (UACR)، فشار خون، شاخص توده بدنی (BMI) و/یا دور کمر، HbA1cو پروفایل لیپیدی را انجام دهند.
بانسال و چانگ گفتند: «ما فکر نمیکنیم ارزیابی CKMباید به یک چکلیست جدید یا یک ویزیت بالینی دیگر تبدیل شود؛ بلکه باید تا حد زیادی در آنچه متخصصان نفرولوژی هماکنون انجام میدهند، ادغام شود. ما از اطلاعات جمعآوریشده در ویزیتهای روتین برای شناسایی شکافهای درمانی و اولویتبندی مداخلات استفاده میکنیم.»
همچنین، این کارگروه توصیه کرد که در کنار ارزیابیهای روتین کلیوی، از معادله CVD PREVENT و معادلات خطر نارسایی کلیه (Kidney Failure Risk Equations) استفاده شود. آنها تأکید کردند: «خودِ بیماری CKD باید به عنوان یک عامل خطر اصلی در CKMدر نظر گرفته شود، بنابراین خطرات قلبی-عروقی و کلیوی باید بهجای جداسازی، بهطور همزمان ارزیابی شوند.»
این کارگروه بر استفاده از درمانهای بنیادین CKD، از جمله مهارکنندههای سیستم رنین-آنژیوتانسین (RAS) و مهارکنندههای SGLT2برای بیماران در معرض خطر سندرم CKMتأکید کرد. همچنین ذکر شد که آگونیستهای گیرنده GLP-1باید برای بیماران مبتلا به CKDکه دارای اضافهوزن یا چاقی هستند، یا برای بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ که تحت درمان با مهارکنندههای RASو SGLT2هستند، در نظر گرفته شوند. آنتاگونیست های غیر استروئیدی گیرنده مینرالوکورتیکوئید (MRA) نیز ممکن است پیشرفت بیماری کلیوی را کند کرده و پیامدهای قلبی-عروقی را در بیماران CKDبهبود بخشند.
بسته به تحمل بیمار، ترجیحات درمانی و توان مالی، شروع این درمانها میتواند بهصورت همزمان یا با توالی سریع برای بیماران پرخطر انجام شود. همچنین خاطرنشان شد که انتظار افت کاهش اولیه در eGFRهنگام شروع درمان با مهارکنندههای SGLT2طبیعی است و نباید منجر به قطع درمان شود.
برای بیماران مبتلا به CKDمراحل ۳ تا ۵ (غیر وابسته به دیالیز) که دارای بیماری قلبی-عروقی آترواسکلروتیک هستند، درمانهای کاهندهٔ لیپید باید به عنوان گزینههای اصلی و ثانویه در نظر گرفته شوند.
در مدیریت سندرم CKM، اصلاح سبک زندگی شامل فعالیت بدنی، رژیم غذایی سالم، الگوهای خواب مناسب و پرهیز از دخانیات نیز توصیه میشود. همچنین تمرینات مقاومتی یا قدرتی و مصرف پروتئین کافی برای به حداقل رساندن خطر سارکوپنی (کمماهیچگی) و حفظ توده عضلانی بدون چربی توصیه شده است.
این کارگروه خواستار انجام تحقیقات بیشتر در جمعیتهایی شد که در کارآزماییهای CKMکمتر حضور داشتهاند، از جمله دریافتکنندگان پیوند کلیه، بیماران دیالیزی، کودکان، سالمندان و بیماران مبتلا به بیماریهای گلومرولی.
بانسال و چانگ گفتند: «در مجموع، پزشکان باید بیماریهای قلبی عروقی، کلیوی، دیابت و چاقی را به عنوان «تجلیهای بههمپیوسته از یک بیولوژی زمینهای واحد» درمان کنند.»
آنها افزودند: «در نهایت، ما دوست داریم شاهد شناسایی زودهنگام خطر؛ مراقبت هماهنگتر بین تخصصها؛ شواهد بهتر برای بیماران مبتلا به بیماری مزمن کلیه پیشرفته، نارسایی کلیه و پیوند؛ و استراتژیهای درمانی باشیم که واقعاً بر پیامدهایی که برای بیماران مهم است، متمرکز باشند.»
منبع:
https://www.healio.com/news/nephrology/20260921/asn-releases-cardiovascularkidneymetabolic-syndrome-guidance-tailored-to-nephrologists